© Koen Vermeiren - Alle rechten voorbehouden. Licentieovereenkomst |
Een grootvader vertelt. Een kleinzoon luistert. Verhalen over het Vlaamse platteland van vóór de Eerste Wereldoorlog. Over het leven op de ouderlijke hoeve, baronnen en freules, boswachters en stropers, luchtvaartpioniers en drijfjachten. Maar ook over schuld en boete, liefde en dood, dromen en illusies.
Als bijna twintig jaar later het graf van de grootvader wordt geruimd, omdat er op de plaats van het kerkhof een groot parkeerterrein zal worden aangelegd, duiken die verhalen weer op in de gedachten van de kleinzoon. Intussen heeft hij er ook zijn verhaal aan toegevoegd, dat een variante blijkt op de aloude thema's.Een dodelijke afrekening, een drama op een kasteel en allerlei onvervulbare verlangens leiden de vier hoofdfiguren een voor een naar hun ondergang.
De pers over het boek
'Het is de sfeer van "De bossen van Vlaanderen", gelardeerd met een zwoel soort erotiek en met een broeierig soort dromen.(...) Een novelle met een oeroude en Vlaamse inhoud, met een vrij complexe structuur en verwijzend naar onze belangrijkste auteurs: dat is het wat Koen Vermeiren met "Dood spoor" gepresteerd heeft.' (Wim Van Rooy, in: De Nieuwe Gazet, 4-5 sept. '93)
'Dit verhaal, met zijn aloude thema's van schuld en boete, leven en dood, laat zich situeren in de beste realistische traditie. Het is getoonzet met een perfect gevoel voor drama - zoals dat heet: tot de rand gevuld met spanning en sfeer, en waarbij de verhaallijn trilt van de eerste tot de laatste bladzijde.' (Luc Lannoy, in: Gazet van Antwerpen, 20-21 febr. 1993)
