De relatie tussen Erik en Inge wordt volledig beheerst door de autistische Bennie, Inges zoon uit een eerder huwelijk. Erik weet zich geen raad met Bennies vreemde gedrag, zijn gestoorde sociale ontwikkeling en zijn vaak kwetsende oprechtheid. Uit onmacht en zelfbehoud klampt Erik zich vast aan denkbeeldige zekerheden en verlangens die nu eens verheven zijn en dan weer naar het ziekelijke neigen. Zo wordt hij geobsedeerd door pornografie en een welhaast onbeheersbare kwelzucht. De confrontatie tussen Erik en Bennie wordt steeds heftiger en scherper. Inge voelt zich heen en weer geslingerd tussen de liefde voor haar zoon en Erik. Dank zij gespecialiseerde hulp en na eindeloos geduld begint Bennie uiteindelijk toch gebrekkig te praten en wat hij te vertellen heeft opent nieuwe en onverwachte perspectieven. Toch blijven er na lezing nog heel wat vragen onbeantwoord, zoals wié nu eigenlijk de gek op de heuvel is...
Deze roman is nog alleen als download beschikbaar.
De pers over het boek
'Een eerlijk portret van het leven met een autist.' (Vlaamse Vereniging Autisme)
'Vooral de dialogen tussen Erik en Bennie zijn ronduit schitterend. De Gek op de heuvel is een roman die deels ontroerend, deels humoristisch werd geschreven en nooit het gevoel geeft dat je het zoveelste autisme-boek onder ogen hebt.' (Geert Deweyer, in: Handiscoop, nov. '93)
'Meeslepende literatuur als deze moet in elke bibliotheek te vinden zijn.' (Luk De Geyter, in: Lektuurgids, jan.'94)
'Een boek zoals dit draagt er zeker toe bij om bepaalde handicaps dichter bij ons te brengen. Maar vooral maakt het ons duidelijk dat de grens tussen normaal en abnormaal niet zo scherp en duidelijk is als we soms denken.' (Diane Louwijck, in: Het Laatste Nieuws, 6-7 nov. '93)
'Het is een soliede vorm voor een uitermate boeiende inhoud.' (Jooris Van Hulle, in: De Standaard der Letteren, 18 sept. '93)
'Bah! Wat een vieze, smerige roman!' (Uit een brief van Zuster Kristina Voet, MPI Sint-Franciskus)
'De Gek op de heuvel is een roman die onverbloemd vertrekt vanuit een persoonlijke situatie en evolutie. Maar met dat materiaal is Vermeiren gaan werken, spelen, schuiven, herschikken. Hij is de realiteit gaan herscheppen tot ze een literaire realiteit werd. Een verhaal over wat essentieel is.' (Fernand Auwera, in: Gierik/NVT, mei '94)